Rozdział 38 "Idioci zostaną idiotami ,a my walczmy o tych lepszych." - Madi

Wróżbiarstwo ,Astronomia i Starożytne Runy. Czego tu nie można rozumieć. Eh , trudno. Najwyraźniej nie wytłumaczę tego Kasji.

- Chcę zdać i mieć co najmniej zadowalający z Run. – mamrotała Kasja nad książką.

- Tak to jest jak zachciewa się nauki w piątym roku szkolnym ,a naddatek 3 tygodnie przed świętami.

- Marudzisz. – jękła Kasja.

- A tak po pro ,to czemu wybrałaś runy ,jak mogłaś wybrać Eliksiry.

- A na Eliksiry też uczęszczam ,ale jako słuchacz.

- W nich nie ma nic do tłumaczenia. I nie ma zabawy z różdżkami.

- W Starożytnych runach też nie.

- Ale o dwie inne sprawy. – odpowiadałam spokojnie. – W eliksirach nie masz nic do tłumaczenia , to masz czystą wodę do której dodajesz składniki z których możesz wyleczyć ,zauroczyć ,a nawet umrzeć.

- E tam , to samo można zrobić z  zaklęciami.

- To nie jest to samo. – odrzekłam smutno zabierając ze sobą torbę i książki. Wyszłam z biblioteki zostawiając ją samą sobie. Może to zły pomysł ,ale już nie wytrzymywałam. Nie czuję się z nia jak z przyjaciółką ,ona bardziej rozumie tych … Huncwotów. Ironia. Nie tego chciałam od życia. Nie chciałam zamykać się w kątach własnego serca. Nie chciałam. Musiałam. Zamiast iść do własnego dormitorium skierowałam się w stronę lochów w poszukiwaniu jakiegoś Ślizgona. No moje nieszczęście. Chciałam znaleźć ŚLIZGONA ! NIE ŚLIZGIONKĘ. Czy tak trudno było to spełnić ? Na swojej drodze spotkałam Bellę i Cyzię.

- O pacz ,kto nas zaszczycił ? Madiśka nasza kochana … - obeszła wokół mnie Bella.  

- Witaj Narcyzo ! Witaj Bello.

- Witaj. – odpowiedziała niepewnie Cyzia.

- Gdzie się wybierasz ? – zapytała Bella stając przede mną bardzo blisko. – A no tak , pewnie do naszego kochanego Severusa.

- Owszem ,on też może być.

- Znaczy ? – zapytała Cyzia.

- Szukam jakiego kolwiek Ślizgona.

- Znalazłaś dwie Ślizgonki. – odpowiedziała Bella wskazując na siebie i Cyzię.

- Jednak będę dalej poszukiwała płci męskiej.

- Jak wolisz .. – odpowiedziała – Ale Severusa nie ma u siebie w sypialni. Jest na błonach.

- Dziękuję za informację. – uśmiechnęłam się i wyszłam ze szkoły. Weszłam na tereny błoni. Już z daleka widziałam małe zbiegowisko … widziałam … Huncwotów i … innych. Podbiegłam rzuciłam torbę obok. Nie wieżę. Huncwoci znów wyżywali się na Severusie.  Idioci. Wyciągnęłam prędko różdżkę. Machnęłam ją ,a Syriuszowi i Jamsowi wypadły różdżki. Severus spadł na ziemię. Podbiegłam do niego i położyłam mu głowę na swoich kolanach.
- Biedactwo. – szeptałam mu do ucha ,łkając i łykając swoje kolejne łzy.